Enumerates place-names and ethnics (various cities, islands, regions) and discusses accentuation patterns for words ending in -ις, -ης, -φις and related morphological notes.
πόλις Αἰγύπτου, Σκιρῖτις ἡ δωδεκάπολις τῆς Καρίας. Σφραγῖτις ἄκρα Σκυθίας. Φαρκωνῖτις· οὕτως ἐκαλεῖτο ἡ Κύμη. Χαλκῖτις νῆσος ἀντικρὺ Χαλκηδόνος. Ἀρτεμίδωρος ἐν ἑνδεκάτῳ γεωγραφουμένων «ἀπὸ δὲ τοῦ Ἀκρίτου καταπλεύσαντι πρὸς εὖρον στάδια ἑκατὸν δέκα ἄκρα κεῖται Ὑρίς καλουμένη, καὶ νῆσος αὐτῇ παράκειται Πιτυώδης καὶ ἄλλη νῆσος καλουμένη Χαλκῖτις καὶ ἄλλη Πρῶτα λεγομένη· ἀπὸ δὲ ταύτης εἰς τὴν Χαλκῖτιν λεγομένην πόλιν στάδια τεσσαράκοντα». ἔστι καὶ πόλις Χαλκῖτις ἐν Μεσσαπίᾳ τῆς Ἰταλίας· ἔστι καὶ χώρα ἐν Σκυθίᾳ, ὡς Ἑρμείας ἐν περιηγήσει. Χατραμωτῖτις χώρα πλησίον τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης, Στράβων ἑκκαιδεκάτῃ «Γερραῖοι δ´ εἰς τὴν Χατραμωτῖτιν». Ὠκεανῖτις, Μαρωνεῖτις, Σαλωνεῖτις, ἠεροφοῖτις, Ἀσιᾶτις, Ἀπολλωνιᾶτις, Δερεᾶτις Ἄρτεμις, Καρυᾶτις, Καυλωνιᾶτις, Κροτωνιᾶτις, Μαλεᾶτις, Μιδεᾶτις, Μυρλεᾶτις χώρα Βιθυνίας, Ναυκρατιᾶτις, Πισᾶτις, Πλαταιᾶτις, Πυλᾶτις «Πυλάτιδες ἀγοραί» (Sophocl. Trach. 638). Σπαρτιᾶτις, Τεγεᾶτις, Ὑσιᾶτις. Αἰγινήτης Αἰγινῆτις, κωμήτης κωμῆτις, Πειρῆτις «Πειρήτιδος ἱερὸς ὄρνις» ὡς ἀπὸ Πειρήτης ἀρσενικοῦ, πρωθῆβις. Μάγνης Μαγνῆτις παρὰ Σοφοκλεῖ, Κουρής Κουρῆτις. Μασῆτις λίμνη, κώμη καὶ νῆσος. νησιώτης νησιῶτις, Ἀρδαλιῶτις, Ἑστιαιῶτις ἡ Θεσσαλικὴ μοῖρα. Ἰταλιῶτις. Μαιώτης ἔθνος Σκυθικὸν καὶ Μαιῶτις λίμνη, ἥν φασι κληθῆναι ἀπὸ τοῦ μαῖαν εἶναι τοῦ Εὐξείνου πόντου. Μαρεῶτις λίμνη. Μασσαλιῶτις, Πελασγιῶτις, Φθιῶτις. χωρὶς τῶν ἀπὸ τῆς κοίτης καὶ πωλῶ· ταῦτα γὰρ προπαροξύνονται, ἄκοιτις, παράκοιτις, ἀρτόπωλις, λαχανόπωλις, ἀλφιτόπωλις. τὸ μέντοι δολόμητις οὐκ ἔστι θηλυκόν, ἀλλὰ καὶ ἀρσενικόν. καὶ ἴσως μῆτις ἔγκειται ὡς τὸ πολύμητις δολόμητις. καὶ ἔστι σύνθετον. τὸ Σκυθίς δὲ δισυλλαβοῦν ὀξύνεται ὡς τὸ Περσίς. * Ἔτι τὰ νομιζόμενα ἀπὸ τῶν εἰς 'ης' ἀρσενικῶν γεγενῆσθαι πρὸ μιᾶς ἔχουσι τὸν τόνον οἷον ἡ πλευρῖτις, ἡ φρενῖτις, ἡ νεφρῖτις. ταῦτα ὡς ἀπὸ τῶν εἰς 'ης' ἀρσενικῶν δοκοῦσιν εἶναι ὡς ἀπὸ τοῦ ὁ πλευρίτης καὶ ὁ φρενίτης καὶ ὁ νεφρίτης, εἰσὶ δὲ ὀνόματα νοσημάτων. Τὰ εἰς 'φις' διβράχεα ὀξύνεται, ῥαφίς, γλυφίς, σταφίς, στροφίς. σεσημείωται τὸ ὄφις. εἰ δὲ ἡ παραλήγουσα εἴη φύσει ἢ θέσει μακρὰ ἐν δισυλλάβοις παροξύνεται ἢ προπερισπᾶται, Ἶφις, Μέμφις
A city of Egypt; Σκιρῖτις, the twelve-city district of Caria. Σφραγῖτις, a promontory of Scythia. Φαρκωνῖτις: thus was Κύμη called. Χαλκῖτις, an island opposite Χαλκηδών. Ἀρτεμίδωρος in the eleventh book of the Geographical Writings: “But for one sailing down from Ἀκρίτος toward the east, at a distance of one hundred and ten stades, there lies a promontory called Ὑρίς, and beside it lies an island Πιτυώδης, and another island called Χαλκῖτις, and another called Πρῶτα; and from this to the city called Χαλκῖτις, forty stades.” There is also a city Χαλκῖτις in Messapia of Italy; there is also a region in Scythia, as Ἑρμείας says in his Periegesis. Χατραμωτῖτις, a region near the Red Sea; Strabo in book sixteen: “and the Gerrhaeans into Χατραμωτῖτις.” Ὠκεανῖτις, Μαρωνεῖτις, Σαλωνεῖτις, ἠεροφοῖτις, Ἀσιᾶτις, Ἀπολλωνιᾶτις, Δερεᾶτις Ἄρτεμις, Καρυᾶτις, Καυλωνιᾶτις, Κροτωνιᾶτις, Μαλεᾶτις, Μιδεᾶτις, Μυρλεᾶτις, a region of Bithynia, Ναυκρατιᾶτις, Πισᾶτις, Πλαταιᾶτις, Πυλᾶτις: “Πυλάτιδες ἀγοραί” (Sophocl. Trach. 638). Σπαρτιᾶτις, Τεγεᾶτις, Ὑσιᾶτις. Αἰγινήτης—Αἰγινῆτις; κωμήτης—κωμῆτις; Πειρῆτις: “Πειρήτιδος ἱερὸς ὄρνις,” as from the masculine Πειρήτης; πρωθῆβις. Μάγνης—Μαγνῆτις in Sophocles; Κουρής—Κουρῆτις. Μασῆτις, a lake, a village, and an island. νησιώτης—νησιῶτις; Ἀρδαλιῶτις; Ἑστιαιῶτις, the Thessalian district. Ἰταλιῶτις. Μαιώτης, a Scythian people, and Μαιῶτις, a lake, which they say was so called from being the ‘mother’ of the Euxine Sea. Μαρεῶτις, a lake. Μασσαλιῶτις, Πελασγιῶτις, Φθιῶτις—except those from κοίτη and πωλῶ; for these are accented on the antepenult: ἄκοιτις, παράκοιτις, ἀρτόπωλις, λαχανόπωλις, ἀλφιτόπωλις. However, δολόμητις is not feminine, but also masculine. And perhaps μῆτις is contained in it, as in πολύμητις, δολόμητις. And it is a compound. But Σκυθίς, being disyllabic, is oxytone, like Περσίς. Further, those thought to have been formed from masculine nouns in -ης have the accent on the syllable before the last, e.g. ἡ πλευρῖτις, ἡ φρενῖτις, ἡ νεφρῖτις. These seem to be from masculine nouns in -ης, as from ὁ πλευρίτης and ὁ φρενίτης and ὁ νεφρίτης, but they are names of diseases. The -φις disyllables with two short syllables are oxytone: ῥαφίς, γλυφίς, σταφίς, στροφίς. ὄφις is marked as an exception. But if the penult is long by nature or position, in disyllables it is paroxytone or has a circumflex on the penult: Ἶφις, Μέμφις.