Discussion of Greek accentuation changes: Boeotian 'αι' diphthong alterations, 'ει'→'η' changes in certain place names, rules for proparoxytone vs paroxytone accents in ethnics and compounds (many -διος and similar suffixed ethnics), formation from 'διος', examples from poets and Herodotus, and accent behavior of -ιος bird names (e.g., ἐρῳδιός, αἰγυπιός). Includes examples and citations.
Βοιώτιά εἰσι καὶ κατὰ τροπὴν τῆς 'αι' διφθόγγου ἐγένετο καὶ προπερισπᾶται καὶ ὀξύνεται. τὸ δὲ ὄρηος καὶ Λύκηος Λακωνικά εἰσι καὶ προπαροξύνεται καὶ αὐτὰ κατὰ τροπὴν τῆς 'ει' διφθόγγου εἰς 'η' γεγονότα. πρόσκειται ἁπλᾶ διὰ τὸ εὔνηος καὶ Ἐχένηος καὶ πολύνηος σύνθετα προπαροξυνόμενα. παρὰ γὰρ τὸ ναῦς νηός συνετέθη. τὸ δὲ πηός καὶ αὐτὸ ἐκ πάθους δισύλλαβον. Τὰ διὰ τοῦ 'διος' προπαροξύνεται, εἰ μὴ τρισύλλαβα ὄντα τριβράχεα εὑρεθῶσι καὶ παροξύτονα πρὸς διαστολὴν κυρίων καὶ ἐπιθέτων, ὥσπερ ἔχει τὸ Ῥοδίος «Κάρησός τε Ῥοδίος τε» (Μ 20) καὶ Σχεδίος «Σχεδίον δ´ ἕλε Λήϊτος ἥρως» (Ζ 35, Ο 515) καὶ Ὁδίος. Τὰ δὲ προπαροξύτονα ταῦτα, ἴδιος, ἀΐδιος, μαψίδιος, παυρίδιος, ἁρμόδιος, νυμφίδιος, φωρίδιος, ἐπιμαστίδιος, ῥηΐδιος, θνητάδιος, κρυπτάδιος, Μυσάδιος, Ὑσσάδιος, μινυνθάδιος, τυμβίδιος, Ἀρκάδιος, ὠμίδιος καὶ ἐπωμίδιος, Ἐξάδιος, Κνίδιος, Ἐχινάδιος, Ἐπιλευκάδιος τὸ ἐθνικὸν καὶ Ἐπιλευκάδιοι πόλις μετὰ Ἀκαρνανίαν· Ἑκαταῖος Εὐρώπῃ. Ἀράδιος, Τενέδιος, Λεβέδιος, Ψωφίδιος· Ἑκαταῖος γενεαλογιῶν δευτέρῳ «κάπρος ἦν ἐν τῷ ὄρεϊ καὶ Ψωφιδίους κακὰ πολλὰ ἔοργεν». Αὐλίδιος, Δαυλίδιος, Βουλίδιος, Ἠλίδιος, Μιμνίδιος, Λυχνίδιος, Ἀσπαλαθίδιος, Ἀλγίδιος, Ἰσίνδιος, Σισίνδιος, Ἀλαρόδιος ἔθνος περὶ τὸν Πόντον ὡς Ἡρόδοτός φησιν ( 3, 94. 7, 79). σεσημείωται τὸ ἐρῳδιός ὀξυνόμενον. ἐξηκολούθησε δὲ τοῖς ἐπὶ ὀρνέων. τὰ γὰρ εἰς 'ος' καθαρὰ τῷ 'ι' παραληγόμενα ὑπὲρ τρεῖς συλλαβὰς ἐπὶ ὀρνέων ὀξύνονται, αἰγυπιός, χαραδριός, βομβυλιός. οὕτω καὶ ἐρῳδιός. λέγεται καὶ ῥῳδιός παρὰ Ἱππώνακτι «κνεφαῖος ἐλθὼν ῥῳδιῷ (?) κατηυλίσθην». καὶ ὡς μὲν πρὸς τὴν συνήθειάν ἐστιν ἀφαίρεσις, ὡς δὲ πρὸς τὸν σχηματισμὸν
Boiōtia are so called, and by a change of the diphthong 'αι' it has come about, and it is accented with a circumflex on the antepenult and also with an acute. But ὄρηος and Λύκηος are Laconian, and they are accented with an acute on the preantepenult, and they too have come about by a change of the diphthong 'ει' into 'η'. “Simple” is added because εὔνηος and Ἐχένηος and πολύνηος are compounds accented with an acute on the preantepenult; for they have been compounded from ναῦς, νηός. And πηός too is disyllabic by affection. Words in -διος are accented with an acute on the preantepenult, unless, being trisyllabic, they are found to be tribrachs and paroxytone, for the sake of distinguishing proper names and epithets, as is the case with Ῥοδίος: «Κάρησός τε Ῥοδίος τε» (Μ 20), and Σχεδίος: «Σχεδίον δ´ ἕλε Λήϊτος ἥρως» (Ζ 35, Ο 515), and Ὁδίος. But these are proparoxytone: ἴδιος, ἀΐδιος, μαψίδιος, παυρίδιος, ἁρμόδιος, νυμφίδιος, φωρίδιος, ἐπιμαστίδιος, ῥηΐδιος, θνητάδιος, κρυπτάδιος, Μυσάδιος, Ὑσσάδιος, μινυνθάδιος, τυμβίδιος, Ἀρκάδιος, ὠμίδιος and ἐπωμίδιος, Ἐξάδιος, Κνίδιος, Ἐχινάδιος, Ἐπιλευκάδιος as an ethnic, and Ἐπιλευκάδιοι, a city after Acarnania; Hecataeus in Europa. Ἀράδιος, Τενέδιος, Λεβέδιος, Ψωφίδιος; Hecataeus in the second book of Genealogies: «there was a boar on the mountain and it wrought many evils upon the Ψωφίδιοι». Αὐλίδιος, Δαυλίδιος, Βουλίδιος, Ἠλίδιος, Μιμνίδιος, Λυχνίδιος, Ἀσπαλαθίδιος, Ἀλγίδιος, Ἰσίνδιος, Σισίνδιος, Ἀλαρόδιος, a people about Pontus, as Herodotus says ( 3, 94. 7, 79). Note is made of ἐρῳδιός, accented with an acute. It followed the pattern of words for birds; for the pure -ος words with 'ι' in the penult, of more than three syllables, in the case of birds are oxytone: αἰγυπιός, χαραδριός, βομβυλιός. So too ἐρῳδιός. It is also said ῥῳδιός in Hipponax: «having come in the dark, I was piped to sleep by a ῥῳδιός (?)». And as regards usage it is an aphaeresis, but as regards formation…