ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΙΣ 'η' ΘΗΛΥΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΣ 'ω'. ΒΙΒΛΙΟΝ ιβʹ<br> Τὰ εἰς 'η' λήγοντα θηλυκὰ παρὰ γενικῆς σχηματισθέντα βαρύνεται, χιτῶνος Χιτώνη, ἡγεμόνος Ἡγεμόνη, σώφρονος Σωφρόνη, εὔφρονος εὐφρόνη, ἀμύμονος Ἀμυμώνη ἡ θυγάτηρ Δαναοῦ, πέρατος περάτη, κάλυκος Καλύκη, χιόνος Χιόνη ὄνομα ἡρωΐδος. τὸ δὲ ἁρπαγή ὀξύνεται, διότι ἀπὸ ἁρπάζω. τὸ δὲ ἁρπάγη σιδήριόν τι βαρυνόμενον ἀπὸ τοῦ ἅρπαγος. καὶ τὰ παρώνυμα ὁμοίως, ἀμφίρυτος ἀμφιρύτη, δορύκτητος δορυκτήτη, ἀμφίλυκος ἀμφιλύκη, ἄσβεστος ἀσβέστη »τῆς δ´ αἶψα κατ´ ἀσβέστη κέχυται φλόξ« (Π 123), εὐποίητος εὐποιήτη »εὐποιήτῃσι πύλῃσι« (Il. Ε 466), πάγκαλος παγκάλη· Παγκάλη δ´ ἐκαλεῖτο καὶ Ἀμοργὸς νῆσος. πάναιθος παναίθη, περίξεστος περιξέστη, ἀρίγνωτος ἀριγνώτη. Τὰ εἰς 'η' σύνθετα καὶ παρασύνθετα βαρύνεται, Ὠκυπέτη, Ὑψιπύλη, Ἐριφύλη, Βερονίκη, Πολυκάστη. Τὰ εἰς 'η' προσηγορικὰ ἢ βαρύνεται ἢ ὀξύνεται σύνθετα ὄντα. ὅσα οὖν ἔχει τι ἄλλο μέρος λόγου καὶ ἄρχεται χωρὶς προθέσεως βαρύνεται, κυνάγχη, βουκάπη ἡ τῶν βοῶν φάτνη, ποντοκύκη γυνή ἡ ταραχώδης
Pending translation