Prosodia Catholica (Herodian)

Passage 1.305
← Index
1.305
Accentuation of feminine nouns in -η
γυνή, ὀξάλμη, τολύπη ἡ ἐργασία, ἱστοδόκη, καπνοδόκη, λατύπη, οἰνοχόη. τὸ δὲ ἀστεροπή ὀξύνεται ὡς σύνθετον παρὰ τὸ ὄπα καὶ ἀστήρ. καὶ τὸ ὑδρορρόη οἱ παλαιοὶ ἐβάρυναν, οἱ δὲ μεταγενέστεροι ὀξύνουσιν οὐχ ὑγιῶς. Τὰ εἰς 'η' θηλυκὰ προσηγορικὰ ἀπὸ προθέσεως συντεθειμένα τότε μὲν ὀξύνεται, ὅτε τὰ ἑαυτῶν ἁπλᾶ, καὶ τότε βαρύνεται, ὅταν τὰ ἑαυτῶν βαρύνηται, ἀνατολή, μεταβολή, ἀναβολή, ἐπιτολή, ἐπιτομή, ἀνοχή, παραψυχή τὸ προσηγορικόν, Παραψύχη δὲ τὸ κύριον. τὸ δὲ ἀναρρόη παροξύνεται, καίτοι ἀπὸ τοῦ ῥοή, καὶ τὸ ἀναδέσμη ἀπὸ τοῦ ἀνάδεσμος. τὰ δὲ βαρύτονα ταῦτα· συνθήκη, παρακαταθήκη, συγγνώμη, συνάγχη. Τὰ εἰς 'η' συναληλιμμένα περισπᾶται, λεοντέα λεοντῆ, συκέα συκῆ, γαλέα γαλῆ, ἀμυγδαλέα ἀμυγδαλῆ, βοέα βοῆ, κυνέα κυνῆ, τραγέα τραγῆ. Τὰ εἰς 'η' καθαρὸν μονογενῆ οὐ πολλὰ βαρύνεται, Δαύη πόλις Ἀραβίας. Δανάη. Ἀγαυή ὀξύνεται ἐπιθετικὸν ὄν, ὡσαύτως καὶ Κραναή νῆσος Λακωνική. Ὅμηρος »νήσῳ δ´ ἐν Κραναῇ ἐμίγην« (Il. Γ 445). οὕτως δὲ ἐκαλεῖτο καὶ ἡ Ἀττικὴ ἀπὸ Κραναοῦ. ἐξειλήφασι γάρ τινες τὸ Ὁμηρικὸν τὸ Κραναῇ ἀντὶ τοῦ Ἀτθίδι. καὶ τὰ διὰ τοῦ 'ευη' παροξύνεται, χλεύη, Βεύη πόλις Μακεδονίας, Εὔη. τὸ δὲ σκευή ὀξύνεται, καὶ τὰ ἀπ´ αὐτῆς κατασκευή, ἐπισκευή, ὑποσκευή. Τὰ εἰς 'η' καθαρὸν δισύλλαβα τῷ 'ο' παραληγόμενα ὀξύνεται καὶ βαρύνεται. καὶ βαρύνεται τὰ ἀπὸ δύο συμφώνων προηγουμένου τοῦ δασέος, φθόη ἡ φθορά, χλόη, χνόη αἱ χοινικίδες τῶν ἁρμάτων, μεθ´ ὧν καὶ Ὄη δῆμος τῆς Οἰνηΐδης φυλῆς. τὰ δὲ μὴ οὕτως ἔχοντα ὀξύνεται, χοή ἡ σπονδή, βοή, θοή τὸ ἐπίθετον, Θόη δὲ τὸ κύριον, πνοή. ἔτι καὶ τὰ ὑπερδισύλλαβα, Οἰνόη μία τῶν ἐν Ἰκάρῳ δύο πόλεων.
γυνή, ὀξάλμη, τολύπη (the work), ἱστοδόκη, καπνοδόκη, λατύπη, οἰνοχόη. But ἀστεροπή is accented with an acute as a compound from ὄπα and ἀστήρ. And ὑδρορρόη the ancients accented with a grave, whereas the later writers accent with an acute, not correctly. Feminine appellatives in -η compounded with a preposition are then accented with an acute when their own simple forms are, and then accented with a grave when their own forms are accented with a grave: ἀνατολή, μεταβολή, ἀναβολή, ἐπιτολή, ἐπιτομή, ἀνοχή, παραψυχή as an appellative; but Παραψύχη as a proper name. But ἀναρρόη is accented on the penult, although from ῥοή, and ἀναδέσμη from ἀνάδεσμος. But these are barytone: συνθήκη, παρακαταθήκη, συγγνώμη, συνάγχη. Forms in -η with contraction are circumflexed: λεοντέα → λεοντῆ, συκέα → συκῆ, γαλέα → γαλῆ, ἀμυγδαλέα → ἀμυγδαλῆ, βοέα → βοῆ, κυνέα → κυνῆ, τραγέα → τραγῆ. Pure, uncompounded monosyllables in -η are not many that are accented with a grave: Δαύη, a city of Arabia; Δανάη. Ἀγαυή is accented with an acute, being adjectival; likewise Κραναή, an island of Laconia. Homer: “and on the island of Κραναῇ I mingled” (Il. Γ 445). Thus too Attica was called from Κραναός; for some have taken the Homeric Κραναῇ in place of Ἀτθίδι. And those in -ευη are accented on the penult: χλεύη, Βεύη (a city of Macedonia), Εὔη. But σκευή is accented with an acute, and the derivatives from it: κατασκευή, ἐπισκευή, ὑποσκευή. Pure disyllables in -η with ο in the penult are accented both with an acute and with a grave. And those are accented with a grave when preceded by two consonants, the first being aspirate: φθόη (“destruction”), χλόη, χνόη (the choinikides of chariots), along with which also Ὄη, a deme of the Oineis tribe. But those not so formed are accented with an acute: χοή (“libation”), βοή, θοή as an adjective (but Θόη as a proper name), πνοή. Also the longer-than-disyllabic forms: Οἰνόη, one of the two cities in Icaria.

Gadget

A small interactive toy based on this passage (experimental).
No gadget yet.

Overlaps (Stephanos, Meineke)

char LCS 46 (11.1%) word LCS 9 (11.1%)
Show overlap highlight
… βαρύνεται, Δαύη πόλις Ἀραβίας. Δανάη. Ἀγαυή ὀξύνεται ἐπιθετικὸν ὄν, ὡσαύτως καὶ Κραναή νῆσος Λακωνική. Ὅμηρος »νήσῳ δ´ ἐν Κραναῇ ἐμίγην« (Il. Γ 445). οὕτως δὲ ἐκαλεῖτο καὶ ἡ Ἀττικὴ ἀπὸ Κραναοῦ. ἐξειλήφασι γάρ τινες τὸ Ὁμηρικὸν τὸ Κραναῇ ἀντὶ τοῦ Ἀτθίδι. καὶ τὰ διὰ τοῦ 'ευη' παροξύνεται, χλεύη, Βεύη πόλις Μακεδονίας, Εὔη. τὸ δὲ σκευή ὀξύνεται, καὶ τὰ ἀπ´ αὐτῆς κατασκευή, ἐ…
Κραναή, νῆσος Λακωνική. Ὅμηρος “νήσῳ δ´ ἐν Κραναῇ ἐμίγην”. ἥτις πρόκειται τοῦ Γυθείου. οὕτως ἐκαλεῖτο καὶ ἡ Ἀττικὴ ἀπὸ Κραναοῦ. ἐξειλήφασι γάρ τινες οὕτω τὸ Ὁμηρικὸν τὸ Κραναῇ ἀντὶ τοῦ Ἀτθίδι. Ἑλένη καλεῖται νῦν. ἐμοὶ δοκεῖ Ἀλέξανδρος δηλοῦν οὐ τὸν διὰ τῶν νήσων πλοῦν πεποιημένον, τὸν εἴσω ἄγοντα, ἀλλὰ τὸν ἔξω. ὑπονοῶν γὰρ διωχθήσεσθαι τὴν Κρήτην εὐώνυμον λαμβάνει κ…
char LCS 27 (61.4%) word LCS 7 (70.0%)
Show overlap highlight
… μεθ´ ὧν καὶ Ὄη δῆμος τῆς Οἰνηΐδης φυλῆς. τὰ δὲ μὴ οὕτως ἔχοντα ὀξύνεται, χοή ἡ σπονδή, βοή, θοή τὸ ἐπίθετον, Θόη δὲ τὸ κύριον, πνοή. ἔτι καὶ τὰ ὑπερδισύλλαβα, Οἰνόη μία τῶν ἐν Ἰκάρῳ δύο πόλεων.
Οἰνόη, μία τῶν ἐν Ἰκάρῳ δύο πόλεων. τὸ ἐθνικὸν Οἰνοαῖος.