Prosodia Catholica (Herodian)

Passage 1.310
← Index
1.310
Treatment of words ending in -γη/-δη: accent behavior (acute vs grave) depending on preceding vowel or consonant; discussion of disyllables, hyperdisyllables, and place-names with examples.
ἄγη ἡ ἔκπληξις »ἄγη μ´ ἔχει ὄρχαμε λαῶν« (Φ 221) ἀπὸ φωνήεντος ἀρχόμενον βαρύνεται. Τὰ εἰς 'γη' δισύλλαβα ἀσυνάλειπτα φύσει μακρᾷ παραληγόμενα, εἰ μὴ διαστολή τις εἴη ἢ ἀπὸ τοῦ 'γ' ἄρχοιτο, ὀξύνεται, πληγή, σιγή, Σίγη δὲ πόλις Τρῳάδος, ὡς Ἑκαταῖος Ἀσίᾳ, κραυγή, Κραύγη δὲ τὸ κύριον. ἀγή ἡ ἀπόκλασις τοῦ κύματος, αὐγή, Αὔγη δὲ ἡ γυνὴ τοῦ Τεύθραντος, ῥωγή, Ῥώγη δὲ νῆσος ἐν τῇ Λυκίᾳ, πηγή καὶ Πηγαί παροικία Μεγαρέων. ἔστι δὲ καὶ πόλις ἐν Κερυνείᾳ τῆς Κύπρου. πυγή. τὸ δὲ Γύγη ἡ πόλις ἀπὸ τοῦ 'γ' ἄρχεται. τὸ δὲ αἰγῆ ἀπὸ τοῦ αἰγέα συναλειφθὲν περισπᾶται. Τὰ εἰς 'γη' ὑπερδισύλλαβα προσηγορικὰ ἔχοντα τὴν πρὸ τέλους συλλαβὴν εἰς φωνῆεν λήγουσαν ὀξύνεται, μαρμαρυγή, κορκορυγή ὁ θόρυβος, ὀλολυγή, βορβορυγή, ὠρυγή ἡ κραυγή, οἰμωγή, ἀρωγή, ἀνωγή, ὑπιωγή, ἁρμογή, πλαταγή, λαλαγή. Λαλάγη δὲ κύριον, ὥσπερ τὸ ἠλύγη ἡ σκιά καὶ πανάγη ἡ ἁγνὴ ἱέρεια. καὶ Φαρύγαι πόλις Λοκρίδος, ἣν Ὅμηρος Τάρφην καλεῖ (Il. Β 533). τὸ δὲ πατάγη βαρύνεται, οὐ γὰρ ἐκ τοῦ πατάσσω γίνεται, ὠξύνετο γὰρ ἂν ὡς τὸ ἀλαλαγή, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ πάταγος, οὗ τὸ θηλυκὸν πατάγη. Τὰ εἰς 'γη' ὑπερδισύλλαβα, εἰ ἔχοι τὴν πρὸ τέλους συλλαβὴν εἰς σύμφωνον καταλήγουσαν, βαρύνεται, ὀλίγγη ἡ ἀνάπαυσις, Ἐλιβύργη πόλις Ταρτησσοῦ. Ἑκαταῖος Εὐρώπῃ. ἀμόργη ἡ τοῦ ἐλαίου τρύξ. σεσημείωται τὸ ἀμολγή ὀξυνόμενον. Τὰ εἰς 'δη' ἔχοντα πρὸ τοῦ τέλους τὸ 'ο' εἰς σύμφωνον καταλῆγον
The interjection ἄγη—“ἄγη μ᾽ ἔχει ὄρχαμε λαῶν” (Φ 221)—beginning with a vowel, is accented with a grave. Disyllables in -γη, not subject to synizesis, with a naturally long penult, are accented with an acute, unless there is some distinction or they begin with γ: πληγή, σιγή; Σίγη too is a city of the Troad, as Hecataeus says in the Asia; κραυγή (and Κραύγη is the proper name); ἀγή, the breaking of the wave; αὐγή (and Αὔγη is the wife of Teuthras); ῥωγή (and Ῥώγη is an island in Lycia); πηγή, and Πηγαί, a settlement of the Megarians—there is also a city in Keryneia of Cyprus; πυγή. But Γύγη, the city, begins with γ. And αἰγῆ, contracted from αἰγέα, takes a circumflex. Polysyllabic appellatives in -γη, having the syllable before the last ending in a vowel, are accented with an acute: μαρμαρυγή, κορκορυγή (“the din”), ὀλολυγή, βορβορυγή, ὠρυγή (“the cry”), οἰμωγή, ἀρωγή, ἀνωγή, ὑπιωγή, ἁρμογή, πλαταγή, λαλαγή. Λαλάγη, however, is a proper name, just as ἠλύγη (“the shadow”) and πανάγη (“the pure priestess”). And Φαρύγαι is a city of Locris, which Homer calls Τάρφην (Il. Β 533). But πατάγη is accented with a grave; for it is not formed from πατάσσω (for then it would have an acute, like ἀλαλαγή), but from πάταγος, whose feminine is πατάγη. Polysyllables in -γη, if they have the syllable before the last ending in a consonant, are accented with a grave: ὀλίγγη (“rest”), Ἐλιβύργη, a city of Tartessus—Hecataeus in the Europe; ἀμόργη, the dregs of oil. Note is made of ἀμολγή, accented with an acute. Words in -δη having before the last the ο ending in a consonant…

Gadget

A small interactive toy based on this passage (experimental).
No gadget yet.

Overlaps (Stephanos, Meineke)

char LCS 39 (24.4%) word LCS 7 (20.6%)
Show overlap highlight
…λολυγή, βορβορυγή, ὠρυγή ἡ κραυγή, οἰμωγή, ἀρωγή, ἀνωγή, ὑπιωγή, ἁρμογή, πλαταγή, λαλαγή. Λαλάγη δὲ κύριον, ὥσπερ τὸ ἠλύγη ἡ σκιά καὶ πανάγη ἡ ἁγνὴ ἱέρεια. καὶ Φαρύγαι πόλις Λοκρίδος, ἣν Ὅμηρος Τάρφην καλεῖ (Il. Β 533). τὸ δὲ πατάγη βαρύνεται, οὐ γὰρ ἐκ τοῦ πατάσσω γίνεται, ὠξύνετο γὰρ ἂν ὡς τὸ ἀλαλαγή, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ πάταγος, οὗ τὸ θηλυκὸν πατάγη. Τὰ εἰς 'γη' ὑπερδ…
Φαρύγαι, πόλις Λοκρίδος, ἣν Ὅμηρος Τάρφην καλεῖ. οἱ μὲν ἀπὸ τῆς ἐν Φαρύγαις κρήνης Τάρφης τοὔνομα, οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ πυκνοῦ τῆς ὕλης ταύτας κεκλῆσθαι. οἱ πολῖται Φαρυγαῖοι, ὡς δῆλον ἐκ τῆς Φαρυγαίας Ἥρας.
char LCS 36 (65.5%) word LCS 5 (62.5%)
Show overlap highlight
…λλ´ ἀπὸ τοῦ πάταγος, οὗ τὸ θηλυκὸν πατάγη. Τὰ εἰς 'γη' ὑπερδισύλλαβα, εἰ ἔχοι τὴν πρὸ τέλους συλλαβὴν εἰς σύμφωνον καταλήγουσαν, βαρύνεται, ὀλίγγη ἡ ἀνάπαυσις, Ἐλιβύργη πόλις Ταρτησσοῦ. Ἑκαταῖος Εὐρώπῃ. ἀμόργη ἡ τοῦ ἐλαίου τρύξ. σεσημείωται τὸ ἀμολγή ὀξυνόμενον. Τὰ εἰς 'δη' ἔχοντα πρὸ τοῦ τέλους τὸ 'ο' εἰς σύμφωνον καταλῆγον
Ἐλιβύργη, πόλις Ταρτησσοῦ, Ἑκαταῖος Εὐρώπῃ. τὸ ἐθνικὸν Ἐλιβύργιος.
char LCS 33 (45.8%) word LCS 8 (57.1%)
Show overlap highlight
…αυγή, Κραύγη δὲ τὸ κύριον. ἀγή ἡ ἀπόκλασις τοῦ κύματος, αὐγή, Αὔγη δὲ ἡ γυνὴ τοῦ Τεύθραντος, ῥωγή, Ῥώγη δὲ νῆσος ἐν τῇ Λυκίᾳ, πηγή καὶ Πηγαί παροικία Μεγαρέων. ἔστι δὲ καὶ πόλις ἐν Κερυνείᾳ τῆς Κύπρου. πυγή. τὸ δὲ Γύγη ἡ πόλις ἀπὸ τοῦ 'γ' ἄρχεται. τὸ δὲ αἰγῆ ἀπὸ τοῦ αἰγέα συναλειφθὲν περισπᾶται. Τὰ εἰς 'γη' ὑπερδισύλλαβα προσηγορικὰ ἔχοντα τὴν πρὸ τέλους συλ…
Πηγαί, παροικία Μεγαρέων. οἱ οἰκήτορες Πηγαῖοι. ἔστι δὲ καὶ πόλις ἐν Κερυνείᾳ τῆς Κύπρου.
char LCS 26 (56.5%) word LCS 5 (55.6%)
Show overlap highlight
…ς ἀρχόμενον βαρύνεται. Τὰ εἰς 'γη' δισύλλαβα ἀσυνάλειπτα φύσει μακρᾷ παραληγόμενα, εἰ μὴ διαστολή τις εἴη ἢ ἀπὸ τοῦ 'γ' ἄρχοιτο, ὀξύνεται, πληγή, σιγή, Σίγη δὲ πόλις Τρῳάδος, ὡς Ἑκαταῖος Ἀσίᾳ, κραυγή, Κραύγη δὲ τὸ κύριον. ἀγή ἡ ἀπόκλασις τοῦ κύματος, αὐγή, Αὔγη δὲ ἡ γυνὴ τοῦ Τεύθραντος, ῥωγή, Ῥώγη δὲ νῆσος ἐν τῇ Λυκίᾳ, πηγή καὶ Πηγαί παροικία Μεγαρέ…
Σίγη, πόλις Τρῳάδος, ὡς Ἑκαταῖος Ἀσίᾳ. τὸ ἐθνικὸν Σιγίτης.