δεσποίναις συμμιγέντων κατὰ τὸν πολυχρόνιον πόλεμον τῶν Σκυθῶν, τῶν δεσποτῶν πολεμούντων τοῖς Θρᾳξὶν ἢ τοῖς ἐντὸς Ἴστρου, ὡς Καλλίστρατος ἐν τρίτῳ. Σπαλέθρη πόλις Θεσσαλίας. Ἑλλάνικος δὲ Σπάλαθρον αὐτήν φησι. Μαζάρη φρούριον Σελινουντίων. Φαναγόρη καὶ Φαναγόρεια νῆσος τῇ Ταυρικῇ παρακειμένη. Φαλώρη πόλις Θετταλίας. ταύτην Ῥιανὸς Φαλώρειαν καλεῖ. Ἀγκώρη· οὕτως ἐκαλεῖτο πρότερον Νίκαια πόλις Βιθυνίας. τὸ δὲ καρή ὀξύνεται. τὸ γὰρ κάρη τὸ βαρυτονούμενον οὐδέτερόν ἐστιν· ἀπὸ γὰρ τοῦ κάρηνον γενόμενον κατὰ ἀποκοπήν ἐστιν. καὶ τὸ Ἱρή παρὰ τῷ ποιητῇ—ἔστι δὲ ὄνομα πόλεως οἷον Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν (Il. Ι 150)— Ἀρίσταρχος ὀξύνει ὁμοίως τῷ ἐπιθετικῷ· εἰσὶ δὲ οἳ βαρύνουσιν εἰς ἰδιότητα ὥσπερ ἐπὶ τοῦ »Ῥίπην τε Στρατίην τε« (Β 606). ὀξύνονται δὲ καὶ Γυρή, ἀφ´ οὗ Γυραία. καὶ Καιρή· οὕτως μετωνομάσθη Ἄγυλλα πόλις Τυρρηνίας. καὶ Δουσαρή σκόπελος καὶ κορυφὴ ὑψηλοτάτη Ἀραβίας ἀπὸ τοῦ Δουσάρου θεοῦ παρὰ Ἄραψιν τιμωμένου. καὶ Περιστερή πόλις Φοινίκων. τὸ δὲ Θυρῆ κατὰ συναίρεσιν ἐκ τοῦ Θυρέα. Τὰ εἰς 'η' λήγοντα προηγουμένου τοῦ 'σ' βαρύνεται, ἄση ὁ ῥύπος, κόρση ὁ κρόταφος καὶ Κόρση δούλη βουκόλος, ἀφ´ ἧς Κορσίς νῆσος. Μέσση πόλις κατ´ ἀποκοπὴν ἐκ τοῦ Μεσσήνη καὶ Μέση. Χρύση ἡ πόλις τοῦ Ἀπόλλωνος ἐγγὺς Λήμνου. Σοφοκλῆς Λημνίαις »ὦ Λῆμνε Χρύσης τ´ ἀρχιτέρμονες πάγοι«· καὶ ἐν Αἰχμαλώτισι »ταύτην ἐγὼ Κίλλαν καὶ Χρύσην νέμω«. εἰσὶ καὶ ἄλλαι Χρῦσαι ὁμώνυμοι πόλεις καὶ τόποι πολλοί. περὶ Σκῦρον. καὶ τῆς Λεσβίας τόπος. καὶ περὶ Ἡφαιστίαν τῆς Λήμνου ἀκρωτήριον πρὸς Τένεδον βλέπον. καὶ ἐν Βιθυνίᾳ περὶ Χαλκηδόνα. καὶ τῆς Καρίας ἐν τῇ Ἁλικαρνασσίδι, Δώριον πεδίον· καὶ ἐν Ἑλλησπόντῳ πόλις μέση Ὀφρυνίου καὶ Ἀβύδου. ἔστι καὶ ἄλλη περισπωμένως λεγομένη νῆσος Ὠνεανῖτις. ἔστι καὶ ἄλλη χερρόνησος τῆς Ἰνδικῆς Χρυσῆ καλουμένη. Γενέση πόλις Λακωνικῆς. Τεμέση πόλις Ἰταλίας καὶ ποταμός. Ὅμηρος »ἐς Τεμέσην μετὰ χαλκόν, ἄγω δ´ αἴθωνα σίδηρον« (Od. α 184). Πολύβιος δὲ ἐν τῷ πρώτῳ Τεμέσειαν τὴν πόλιν καλεῖ. Ἀγχίση πόλις Ἰταλίας ἀπὸ τοῦ προπάτορος Ἀγχίσου, ὡς Διονύσιος ἐν πρώτῃ περὶ Ῥωμαϊκῆς ἀρχαιολογίας. τὸ λισσή ὀξύνεται »ἔστι δέ τις λισσὴ αἰπεῖά
When the Scythians had mingled with their mistresses during the long-lasting war, while their masters were making war on the Thracians or on those within the Ister, as Callistratus says in the third book. Σπαλέθρη, a city of Thessaly; but Hellanicus says it is Σπάλαθρον. Μαζάρη, a fort of the Selinountians. Φαναγόρη, and Φαναγόρεια, an island lying off the Tauric land. Φαλώρη, a city of Thessaly; this one Rhianus calls Φαλώρεια. Ἀγκώρη: thus was formerly called Nicaea, a city of Bithynia. But καρῆ is accented with an acute; for κάρη, when accented with a grave, is neuter, since it is from κάρηνον and has arisen by apocope. And Ἱρή in the poet—for it is the name of a city, as in “Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν” (Il. Ι 150)—Aristarchus accents with an acute, in the same way as the adjectival form; but there are some who accent it with a grave as a peculiarity, as in the case of “Ῥίπην τε Στρατίην τε” (Β 606). And Γυρή too is accented with an acute, from which comes Γυραία. And Καιρή: thus was renamed Ἄγυλλα, a city of Tyrrhenia. And Δουσαρή, a crag and the highest peak of Arabia, from the god Δουσάρος honored among the Arabs. And Περιστερή, a city of the Phoenicians. Θυρῆ is by contraction from Θυρέα. Words ending in -η with preceding σ are accented with a grave: ἄση, “dirt”; κόρση, “temple,” and Κόρση, a slave cowherd, from whom comes the island Κορσίς. Μέσση, a city, by apocope from Μεσσήνη, and Μέση. Χρύση, the city of Apollo near Lemnos. Sophocles in the Lemniae: “ὦ Λῆμνε Χρύσης τ᾽ ἀρχιτέρμονες πάγοι”; and in the Aichmalotides: “ταύτην ἐγὼ Κίλλαν καὶ Χρύσην νέμω.” There are also other cities called Χρῦσαι, homonymous, and many places: near Skyros; and a place in Lesbos; and near Hephaestia, a promontory of Lemnos looking toward Tenedos; and in Bithynia near Chalcedon; and in Caria in the territory of Halicarnassus, the Dorian plain; and in the Hellespont, a city midway between Ophrynium and Abydus. There is also another island called Ὠνεανῖτις, pronounced with circumflex. And there is also another peninsula of India called Χρυσῆ. Γενέση, a city of Laconia. Τεμέση, a city of Italy and a river. Homer: “ἐς Τεμέσην μετὰ χαλκόν, ἄγω δ᾽ αἴθωνα σίδηρον” (Od. α 184). But Polybius in the first book calls the city Τεμέσειαν. Ἀγχίση, a city of Italy, from the ancestor Anchises, as Dionysius says in the first book of the Roman Antiquities. λισσή is accented with an acute: “ἔστι δέ τις λισσὴ αἰπεῖά”