Discussion of accent rules for genitive and comparative adjectives: common genitives preserve the tone (e.g., περικτιών, ἀμφικτιών) and all -ων comparatives are heavy/barytone (μείζων, κρεῖσσων, ἀμείνων, etc.), with note on βραχίων taking grave rather than acute.
δὲ κοινὰ τῷ γένει φυλάττουσι τὸν τόνον, περικτιών, ἀμφικτιών, ἰθυκτιών, ὧν καὶ βραχεῖα ἡ παραλήγουσα. * Τὰ εἰς 'ων' συγκριτικὰ πάντα βαρύνεται, μείζων, ὀλίζων, κρείσσων, ἥσσων, θάσσων, ἐλάττων, ἀμείνων, χερείων χείρων, πλείων, μείων, ἀρείων, βελτίων, ἡδίων, γλυκίων, κακίων, βραχίων εἴτε ἐπὶ τοῦ συγκριτικοῦ εἴτε ἐπὶ τοῦ μέρους σώματος, οὐδὲ γὰρ λέγομεν βραχιών ὀξυτόνως, ὡς λέγουσιν ἐν τῇ συνηθείᾳ, ἀλλὰ βραχίων βαρυτόνως.
…but they keep the accent in common with the gender: περικτιών, ἀμφικτιών, ἰθυκτιών, in which the penult is also short.
All comparative forms in -ων are barytone: μείζων, ὀλίζων, κρείσσων, ἥσσων, θάσσων, ἐλάττων, ἀμείνων, χερείων/χείρων, πλείων, μείων, ἀρείων, βελτίων, ἡδίων, γλυκίων, κακίων, βραχίων—whether in the comparative sense or in the sense of a part of the body; for we do not say βραχιών with an acute accent, as they say in common usage, but βραχίων with a grave accent.