κελάδοντα» (Il. Σ 576) ὡς ἀπὸ βαρυτόνου τὸ φείδω φείδομαι—τὸ δὲ ἀπ´ αὐτοῦ μεταγόμενον φιδῶ ἀφ´ οὗ πεφιδήσεται συστέλλον τὴν παραλήγουσαν περισπᾶται—ψεύδω ψεύδομαι, σπεύδω σπεύδομαι, ἐρείδω ἐρείδομαι, ἀείδω, αἴδω ἐπὶ τοῦ αἰσχύνομαι, ὅπερ καὶ περισπᾶται—παραλήγουσι διφθόγγῳ. Τὰ εἰς 'δω' ἔχοντα ἐν τῇ πρὸ τέλους συλλαβῇ 'ε', ᾧ ὑποτέτακται ἢ σύμφωνον ἢ ὑποτακτικὸν φωνῆεν, βαρύνεται, εἰ μὴ παρ´ ὄνομα εἴη, σπένδω, ἕρδω, ἀμέρδω τὸ στερίσκω, εὕδω, σπεύδω, φείδω, δείδω τὸ φοβοῦμαι, εἴδω καὶ εἰδῶ. τὸ δὲ κερδῶ, ὅτι κέρδος, περισπᾶται. Τὰ εἰς 'δω' παραληγόμενα τῷ 'ο' περισπᾶται, σποδῶ, ποδῶ, οἰδῶ τὸ οἰδαίνω, ἀοιδῶ, ὅθεν ἀοιδιῶ. Τὰ εἰς 'δω' παραληγόμενα τῷ 'ω', εἰ παρ´ ὄνομα εἴη, περισπᾶται, κιθαρῳδῶ, κωμῳδῶ, τραγῳδῶ, μονῳδῶ, μελῳδῶ, ὑμνῳδῶ, ληρῳδῶ, μεθ´ ὧν καὶ ὀπηδῶ καὶ αὐδῶ καὶ νωδῶ. Τὰ εἰς 'δω' ἐν τῇ πρὸ τέλους ἔχοντα τὸ 'ι' εἰς τὸ 'ν' καταλῆγον βαρύνεται, ἀλίνδω, καλίνδω, κυλίνδω «ἡ δὲ κυλινδομένη καναχὴν ἔχε» (Il. Π 794), «προπροκυλινδόμενος» (Od. ρ 525), «μέγα κῦμα κυλίνδων» (Od. ε 296). ταῦτα δὲ καὶ περισπᾶται. Τὰ εἰς 'δω' δισύλλαβα, εἰ ἔχει τὸ 'α' λῆγον ἐν τῇ πρὸ τέλους συλλαβῇ, περισπᾶται, φραδῶ τὸ βουλεύομαι· εἰ μέντοι εἰς σύμφωνον καταλήγοι,
Pending translation