Lists of ethnonyms and toponyms (Indian, Balkan, Italian, Thessalian, etc.) with orthographic and morphological notes and citations to Hecataeus and Homer.
δὲ τὰ εἰς 'ας' καθαρόν, Νικίας, Λυσίας, Ἀρχίας, Λοξίας, Γοργίας, Ἐρυξίας, δρακοντίας, ὀνοματίας, κοππατίας, ταραξίας, κοχλίας, τραυματίας, Παπίας, Ὠπίας ἔθνος Ἰνδικόν. Ἑκαταῖος Ἀσίᾳ «ἐν δὲ αὐτοῖσι οἰκέουσι ἄνθρωποι παρὰ τὸν Ἰνδὸν ποταμὸν Ὠπίαι, ἐν δὲ τεῖχος βασιλήϊον. μέχρι τούτου Ὠπίαι, ἀπὸ δὲ τούτων ἐρημίη μέχρις Ἰνδῶν». Προυσίας, Πρακίας ἔθνος ἀπὸ Πρακὸς τοῦ ἐξ Ἠπείρου μὲν ὁρμήσαντος, οἰκήσαντος δὲ ἐν τῇ Λακωνικῇ. Ἀγρίας ἔθνος Παιονίας μεταξὺ Αἵμου καὶ Ῥοδόπης. παρὰ Πολυβίῳ δὲ διὰ τοῦ 'α'. εὑρέθη δὲ ἐν ὀκτωκαιδεκάτῃ «τὸ γὰρ τῶν Ἀγραῶν ἔθνος». λέγονται καὶ Ἀγράϊοι καὶ Ἀγριεῖς ὡς Θεόπομπος καὶ Ἀγριᾶνες. Ἀδρίας κόλπος παρὰ τὴν Ἀδρίαν πόλιν καὶ ποταμός, ὡς Ἑκαταῖος. Καλατίας γένος Ἰνδικόν. Ἑκαταῖος Ἀσίᾳ. Ἀσίας. Ὅμηρος (Β 461) «Ἀσίω ἐν λειμῶνι» ἀντὶ τοῦ Ἀσίου (γενικὴ γάρ ἐστιν, οὐκ Ἀσιανῷ. ἀγνοεῖ γὰρ Ὅμηρος τὴν Ἀσίαν ὡς καὶ τὴν Εὐρώπην)· καὶ Ἰωνικῶς Ἀσίεω καὶ Ἀσίω ὡς τὸ «ἐϋμμελίω Πριάμοιο» (Δ 47). διὸ χωρὶς τοῦ 'ι'. Ἱππίας, πωγωνίας, Γλαυκίας, τοξίας, Ἀφίας κύριον παρ´ Εὐφορίωνι, Πευκετίας ἔθνος τοῖς Οἰνωτροῖς προσεχές, ὡς Ἑκαταῖος Εὐρώπῃ, Πικίας ἔθνος Ἰταλίας, Παρίας· ἔστι δὲ ὄνομα κύριον καὶ διὰ τοῦ 'ι' γράφεται. τὸ γὰρ σημαῖνον τὸν ὄφιν διὰ τῆς 'ει' διφθόγγου οἷον παρείας· καὶ ἔστιν ἡ χρῆσις παρὰ Ἀριστοφάνει ἐν Πλούτῳ ( 690) «ὀδὰξ ἐλαβόμην ὡς παρείας ὢν ὄφις». Βορέας, Ἡρέας, Θρασέας, Κρατέας, Ἀνδρέας, Θαλέας, Μενέας, Ἀριστέας, Μνασέας, Αὐγέας, Πυθέας, Ἐλέας παρὰ Φιλοστεφάνῳ, Φιλέας χωρίον Βυζαντίου. τινὲς δὲ Φιλίαν, ἄλλοι δὲ Φινέαν γράφουσιν. καὶ πλεονασμῷ τοῦ 'ι' Αἰνείας, Αὐγείας, Ἑρμείας. Τηλεβόας ἥρως καὶ ἔθνος τῆς Ἀκαρνανίας· ἔστι καὶ Τηλεβόας ποταμὸς πρὸς ταῖς πηγαῖς Τίγρητος. Γενόας ἄρχων Μολοττῶν, ἀφ´ οὗ ἔθνος Γενοαῖοι. Ματόας· οὕτω πάλαι ὑπὸ Σκυθῶν ἐκαλεῖτο Ἴστρος ὁ ποταμός. Ματόας δέ ἐστι κατ´ Ἕλληνας ἄσιος. πατραλοίας. Μαρσύας, Ἰχθύας, Ὀθρύας, Μινύας ἔθνος Θεσσαλίας, Μιλύας ἔθνος οἱ πρότερον Σόλυμοι ὡς Τιμαγένης πρώτῳ βασιλέων. λέγονται καὶ Μίλυες ἀπὸ Μιλύης τῆς γυναικὸς Σολύμου καὶ ἀδελφῆς, ὕστερον δὲ Κράγου γυναικός.
But the (forms) in -ας are pure: Νικίας, Λυσίας, Ἀρχίας, Λοξίας, Γοργίας, Ἐρυξίας, δρακοντίας, ὀνοματίας, κοππατίας, ταραξίας, κοχλίας, τραυματίας, Παπίας, Ὠπίας, an Indian people. Hecataeus in the Asiatic (work): “And among them dwell men by the river Indus, the Ὠπῖαι, and there is a royal wall. Up to this point (are) the Ὠπῖαι, and from these (there is) desert as far as the Indians.” Προυσίας; Πρακίας, a people from Πρακὸς, who set out from Epirus but settled in Laconia. Ἀγρίας, a Paeonian people between Haemus and Rhodope; but in Polybius it is with α. It was found in the eighteenth (book): “for the people of the Ἀγραοὶ.” They are also called Ἀγράϊοι and Ἀγριεῖς, as Theopompus (says), and Ἀγριᾶνες. Ἀδρίας, a gulf by the city Ἀδρία, and a river, as Hecataeus (says). Καλατίας, an Indian tribe. Hecataeus in the Asiatic (work). Ἀσίας. Homer (Β 461) “in the meadow of Ἀσίω,” instead of Ἀσίου (for it is a genitive, not Ἀσιανῷ; for Homer is unaware of Asia, as also of Europe); and in Ionic Ἀσίεω and Ἀσίω, as in “of Priam of the good-ash-spear” (Δ 47). Therefore without ι. Ἱππίας, πωγωνίας, Γλαυκίας, τοξίας, Ἀφίας, a proper name in Euphorion; Πευκετίας, a people neighboring the Oenotrians, as Hecataeus in the European (work); Πικίας, a people of Italy; Παρίας: it is also a proper name and is written with ι. For the word meaning “snake” is written with the ει diphthong, as παρείας; and the usage is in Aristophanes in Plutus (690): “I bit, as being a παρείας-snake.” Βορέας, Ἡρέας, Θρασέας, Κρατέας, Ἀνδρέας, Θαλέας, Μενέας, Ἀριστέας, Μνασέας, Αὐγέας, Πυθέας, Ἐλέας in Philostephanus; Φιλέας, a place of Byzantium—some write Φιλίαν, others Φινέαν. And with pleonasm of ι: Αἰνείας, Αὐγείας, Ἑρμείας. Τηλεβόας, a hero and a people of Acarnania; there is also a river Τηλεβόας near the springs of Tigris. Γενόας, ruler of the Molossians, from whom (comes) the people Γενοαῖοι. Ματόας: thus in old times the river Ister was called by the Scythians. But Ματόας is, in Greek, “Asiatic.” πατραλοίας. Μαρσύας, Ἰχθύας, Ὀθρύας, Μινύας, a Thessalian people; Μιλύας, a people formerly the Solymi, as Timagenes (says) in the first (book) of Kings. They are also called Μίλυες from Μιλύη, the wife and sister of Solymus, but later the wife of Cragus.