Accentuation patterns for words ending in -ινης, -ονης, -υνης, -ωνης, -ξης, -πης, -αρης, -ερης, -ηρης.
* Τὰ εἰς 'ινης' κύρια βαρύνονται, Αἰσχίνης, Σμικρίνης, Λεπτίνης, Θεοκρίνης, Μηκίνης, Ἀξίνης, Ἀψίνης, Σπασίνης ἀφ´ οὗ Σπασίνου χάραξ πόλις ἐν τῇ μέση τοῦ Τίγρητος Μεσήνῃ. Ἀκεσίνης ποταμὸς ὁ Τάναϊς. Ἀρκεσίνης· οὕτως ἀρσενικῶς Πολύβιος τὴν Ἀρκεσίνην πόλιν ἐν Ἀμόργῳ τῇ νήσῳ φησίν. Βαρδίνης ποταμὸς Συρίας. τὸ δὲ ἀπινής ὁ ἀμόλυντος καὶ ἀκλινής ἐπίθετα καὶ εἰς 'ους' τὴν γενικὴν ἔχει. Τὰ εἰς 'ονης' βαρύνεται, Μηριόνης, Κεβριόνης ὁ Πριάμου. * Ἔτι τὰ εἰς 'υνης', Κερύνης καὶ τὰ εἰς 'ωνης' τελώνης. * Τὰ εἰς 'ξης' βαρύνεται, Ἀράξης ποταμὸς Ἀρμενίας καὶ Θετταλίας· οὕτως γὰρ ὁ Πηνειὸς ἐκαλεῖτο ἐκ τοῦ ἀράξαι. ἔστι δὲ καὶ ἔθνος Ἰλλυρίας, ὃ καὶ Ἄραξος λέγεται, ὡς Ἀλέξανδρος Κορνήλιος ἐν τῷ περὶ τῶν παρ´ Ἀλκμᾶνι τοπικῶς εἰρημένων. Σαΐξης ἔθνος παρὰ τῷ Ἴστρῳ. * Ἔτι τὰ εἰς 'πης' Παντικάπης ποταμός, Ὑστάσπης ἔθνος Περσικόν. Ἔτι τὰ εἰς 'αρης', εἰ μὴ ἐπίθετα εἴη, Κυαξάρης, Παντάρης, Σωχάρης, Τυνδάρης, Ἀφάρης, Ἀμφιάρης, Καβάρης ὄνομα ποταμοῦ, Γανδάρης Ἰνδῶν ἔθνος. Ἑκαταῖος Ἀσίᾳ. λέγονται καὶ Γανδάριοι παρ´ αὐτῷ. Δουσάρης θεὸς παρὰ Ἄραψι καὶ Δαχαρηνοῖς τιμώμενος, ἀφ´ οὗ Δουσαρή σκόπελος Ἀραβίας. τὸ δὲ θυμαρής »ἔχει δ´ ἄλοχον θυμαρέα« (Il. Ι 336) καὶ »σκῆπτρον θυμαρές« (Od. ρ 199) ὀξύνεται· ἔστι γὰρ ἐπίθετον παρὰ τὸ θυμός καὶ ἀρῶ. * Τὰ εἰς 'ερης' βαρύνονται, εἰ εἰς 'ητος' τὴν γενικὴν ἔχει, Ὑπέρης Ὑπέρητος ὁ Λυκάονος υἱός, ἀφ´ οὗ Ὑπερησία πόλις τῆς Ἀχαΐδος, ὑψικέρης ὑψικέρητος ὁ ἐν ὕψει κεκτημένος τὰ κέρατα, τὸ δὲ ἀμερής διὰ τοῦ 'ους' κλινόμενον ὀξύνεται. Ἔτι τὰ διὰ τοῦ 'ηρης' βαρύνονται, χαλκήρης, χρυσήρης, θυμήρης, ἔνθεν τὸ »θυμῆρες κεράσασα« (Od. κ 362), φρενήρης, τριήρης· ἔστι καὶ πόλις Συρίας, ὀλιγήρης, ποδήρης· τὸ δὲ ἀπηρής
Proper names in -ινης are barytone: Αἰσχίνης, Σμικρίνης, Λεπτίνης, Θεοκρίνης, Μηκίνης, Ἀξίνης, Ἀψίνης, Σπασίνης—from whom comes Σπασίνου χάραξ, a city in Mesene in the middle of the Tigris. Ἀκεσίνης, a river, the Tanaïs. Ἀρκεσίνης: thus Polybius speaks in the masculine of the city Ἀρκεσίνη on the island of Amorgos. Βαρδίνης, a river of Syria. But ἀπινής (“undefiled”) and ἀκλινής are adjectives and have the genitive in -ους. Forms in -ονης are barytone: Μηριόνης, Κεβριόνης, son of Priam. Also those in -υνης, Κερύνης, and those in -ωνης, τελώνης. Forms in -ξης are barytone: Ἀράξης, a river of Armenia and Thessaly—for thus the Peneius was called from ἀράξαι. There is also a people of Illyria, which is also called Ἄραξος, as Alexander Cornelius says in his work On the Expressions Used Locally in Alcman. Σαΐξης, a people by the Ister. Also those in -πης: Παντικάπης, a river; Ὑστάσπης, a Persian people. Also those in -αρης, unless they are adjectives: Κυαξάρης, Παντάρης, Σωχάρης, Τυνδάρης, Ἀφάρης, Ἀμφιάρης, Καβάρης, the name of a river; Γανδάρης, a people of the Indians—Hecataeus in his work Asia; and among him they are also called Γανδάριοι. Δουσάρης, a god honored among the Arabs and the Dachaereni, from whom comes Δουσαρή, a headland of Arabia. But θυμαρής—“and he has a wife θυμαρέα” (Il. Ι 336) and “a scepter θυμαρές” (Od. ρ 199)—is oxytone; for it is an adjective from θυμός and ἀρῶ. Forms in -ερης are barytone if they have the genitive in -ητος: Ὑπέρης, Ὑπέρητος, son of Lycaon, from whom comes Ὑπερησία, a city of Achaea; ὑψικέρης, ὑψικέρητος, “having the horns on high”; but ἀμερής, declined through -ους, is oxytone. Also forms in -ηρης are barytone: χαλκήρης, χρυσήρης, θυμήρης, whence “θυμῆρες κεράσασα” (Od. κ 362), φρενήρης, τριήρης—there is also a city of Syria—ὀλιγήρης, ποδήρης; but ἀπηρής…