Discussion of ethnic and toponymic adjectival formations (-ώτης, -ιώτης, -άτης, -ιτης etc.), examples of names and accent/length rules affecting these suffixes (Euphrates, Niphates, etc.), and phonological/orthographic notes on vowel length and accent treatment.
ἀγροιώτης, μονώτης καὶ μονώστης. Μαιώτης ἔθνος Σκυθικὸν μέγιστον καὶ πολυάνθρωπον. ἔστι καὶ μαιώτης ἰχθῦς τις. Ἀραχώτης ποταμὸς Ἰνδικός, ὃς καὶ Ἀραχωτός. Ἀζειώτης ἔθνος τῆς Τρῳάδος, ὡς Ἑλλάνικος ἐν τοῖς περὶ Λυδίαν λέγει. ἔοικε δὲ τὸ πρωτότυπον Ἄζεια εἶναι, ἵν´ ᾖ ὡς Μάρεια Μαρειώτης, Ῥάφεια Ῥαφειώτης. λέγεται δὲ καὶ Ἀζειοί. Ἡρακλεώτης, Ῥαφανεώτης, Ἀμβρακιώτης, Πηλιώτης, Φθιώτης, Ἰταλιώτης, Σικελιώτης. ἀσπιδιώτης—τὸ δὲ προπετής, ἀκρατής, τριετής σύνθετα. Τὰ διὰ τοῦ 'ατης' τὸ 'α' μακρὸν ἔχοντα μὴ ὄντα ῥηματικὰ βαρύνεται, Εὐφράτης ποταμός, Νιφάτης ὄρος Ἀρμενίας. ἔοικε δὲ παρὰ τὸ νείφειν, ἀλλ´ ὀνοματικῶς διὰ τοῦ 'ι' γράφεται. καὶ Πείσανδρος ἑβδόμῳ »ταῦρον πρυμνώρειαν ἐϋσκόπελόν τε Νιφάτην«. Ἰλαραυγάτης ὁ Ἴβηρ· Ἑκαταῖος Εὐρώπῃ. καὶ Ἰλαραυγάτης ποταμός. Ἀντεμνάτης, Βεμβινάτης, Μεσολάτης, Ναπάτης, Πισάτης, Ῥαβεννάτης, Ῥεσινάτης, Σπινάτης, Ζαιάτης, Βαιάτης, Ἐλεάτης, Τεγεάτης, Μαλεάτης. Ἀνδροτίων πέμπτῳ. Γυθεάτης, Σερρεάτης, Φενεάτης, Πανεάτης, Κορσεάτης, Ὑδρεάτης, Ὀρνεάτης, Ζελειάτης, Κορωνειάτης, Καυλωνειάτης, Ἐρευάτης πόλις Λυκίας καὶ τὸ ἐθνικὸν ὁμοφώνως. Σπαρτιάτης κατὰ πλεονασμὸν τοῦ 'α' ἀπὸ τοῦ Σπαρτίτης ὡς Κροτωνιάτης, Φαριάτης, Φασιάτης, Νωνακριάτης, οἰκιάτης. Ἰάτης, Σκιάτης, Ἐρινιάτης κώμη Μεγαρίδος. Παυσανίας αʹ (c. 44, 5) καὶ ὁ οἰκήτωρ Ἐρινιάτης διὰ τὸ προκατειληφός. Βρενθιάτης ποταμὸς Ἀρκαδίας. Αὐταριάτης ἔθνος Θεσπρωτικόν. Χάραξ ἐν ἑβδόμῃ χρονικῶν καὶ Φαβωρῖνος ἐν παντοδαπαῖς καὶ Ἐρατοσθένης. Γενοάτης, Θεισοάτης, Λυκοάτης, Μεσσοάτης, Οἰάτης, Καρυάτης, Καφυάτης, Μωλυάτης, ἀγυιάτης. τὸ δὲ θεατής καὶ πειρατής ῥηματικὰ ὄντα ὀξύνεται. Τὰ εἰς 'ιτης' τοῦ 'ι' μακροῦ ὄντος καὶ 'ειτης' βαρύνεται, πολίτης, τεμενίτης, ἔστι καὶ λόφος ἐν τῇ Θρᾴκη πρὸς τῇ Τριβαλλῶν.
ἀγροιώτης, μονώτης and μονώστης. Μαιώτης: a Scythian people, very great and populous. There is also μαιώτης, a certain kind of fish. Ἀραχώτης: an Indian river, which is also called Ἀραχωτός. Ἀζειώτης: a people of the Troad, as Hellanicus says in his work On Lydia. But the original seems to be Ἄζεια, so that it may be as Μάρεια → Μαρειώτης, Ῥάφεια → Ῥαφειώτης. They are also called Ἀζειοί. Ἡρακλεώτης, Ῥαφανεώτης, Ἀμβρακιώτης, Πηλιώτης, Φθιώτης, Ἰταλιώτης, Σικελιώτης. ἀσπιδιώτης—whereas προπετής, ἀκρατής, τριετής are compounds. Those in -ατης, having the α long and not being verbal, are barytone: Εὐφράτης, a river; Νιφάτης, a mountain of Armenia. It seems to be from νείφειν, but as a noun it is written with ι. And Peisander in the seventh book: “ταῦρον πρυμνώρειαν ἐϋσκόπελόν τε Νιφάτην”. Ἰλαραυγάτης the Iberian: Hecataeus in his Europe. And Ἰλαραυγάτης is also a river. Ἀντεμνάτης, Βεμβινάτης, Μεσολάτης, Ναπάτης, Πισάτης, Ῥαβεννάτης, Ῥεσινάτης, Σπινάτης, Ζαιάτης, Βαιάτης, Ἐλεάτης, Τεγεάτης, Μαλεάτης. Androtion in the fifth book. Γυθεάτης, Σερρεάτης, Φενεάτης, Πανεάτης, Κορσεάτης, Ὑδρεάτης, Ὀρνεάτης, Ζελειάτης, Κορωνειάτης, Καυλωνειάτης, Ἐρευάτης: a city of Lycia, and the ethnic name likewise. Σπαρτιάτης, by addition of α, from Σπαρτίτης, as Κροτωνιάτης, Φαριάτης, Φασιάτης, Νωνακριάτης, οἰκιάτης. Ἰάτης, Σκιάτης, Ἐρινιάτης: a village of the Megarid. Pausanias, book 1 (c. 44, 5): and the inhabitant Ἐρινιάτης because of what has been preoccupied. Βρενθιάτης: a river of Arcadia. Αὐταριάτης: a Thesprotian people. Charax in the seventh book of his Chronicles, and Favorinus in his Miscellanies, and Eratosthenes. Γενοάτης, Θεισοάτης, Λυκοάτης, Μεσσοάτης, Οἰάτης, Καρυάτης, Καφυάτης, Μωλυάτης, ἀγυιάτης. But θεατής and πειρατής, being verbal, are oxytone. Those ending in -ιτης, when the ι is long, and those in -ειτης are barytone: πολίτης, τεμενίτης; there is also a hill in Thrace near the Triballi.