Discussion of accentuation rules for feminine nouns ending in -νις, -ανις, -ενις, -ονις; lists many place-names, ethnics, rivers, islands and citations (Herodotus, Strabo, Ptolemy, Alexander).
ὁμοίως ὀξύνονται καὶ Ῥηνίς ἡ Ῥήνη νῆσος μικρὰ πλησίον Δήλου καὶ Κρηνίδες πόλις Μακεδονίας, ἃς Φίλιππος μετωνόμασε Φιλίππους, καὶ Κρανίδες συνοικία πρὸς τῷ Πόντῳ· Παρθένιος ἐν Ἀνθίππῃ. τὸ δὲ Θυνίς ἐθνικὸν ὀξύνεται ὡς τὸ Βιθυνίς. Τὰ εἰς 'νις' θηλυκὰ διφθόγγῳ παραληγόμενα ὀξύνεται, μαινίς, δαυνίς, ἐπιγουνίς, θεραπαινίς, λεαινίς. Κιδαινίς. οὕτως ὠνομάζετο Ἐλαία πόλις τῆς Ἀσίας Αἰολική. Μελιγουνίς μία τῶν Αἰόλου νήσων ἡ καὶ Λιπάρα. Καλλίμαχος ἐν τῷ Ἀρτέμιδος ὕμνῳ (v. 48). τὸ μέντοι εὖνις βαρύνεται καὶ βοῦνις καὶ χλοῦνις καὶ Κύραυνις νῆσος κατὰ τοὺς Γύζαντας τοὺς ἐν Λιβύῃ, ὡς Ἡρόδοτος τετάρτῃ (c. 195). Τὰ εἰς 'ανις' θηλυκὰ ὑπὲρ δύο συλλαβὰς ὀξύνεται, Ὠκεανίς, Τιτανίς, στεφανίς· ἔστι δὲ καὶ πόλις Μαριανδυνῶν. Ἑκαταῖος Ἀσίᾳ. Ἀνθανίς. οὕτως ἐκαλεῖτο ἡ Τροιζήν πόλις Πελοποννήσου. ῥαφανίς. Καρβανίς, Καρμανίς, Ἀτιντανίς, Αἰνιανίς, Ἀκαρνανίς, Ἀλβανίς λίμνη, Δυμανίς «στέλλεο νῦν ἔτι τῆλε Δυμανίδος ἠπείροιο». Βρεττανίδες νῆσοι ἐν τῷ Ὠκεανῷ· καὶ ἄλλοι οὕτως διὰ τοῦ 'π' Πρετανίδες νῆσοι, ὡς Πτολεμαῖος. Ἰστριανίς. Καμπανίς. Ὑρκανίς, ἐξ οὗ τὸ «εἰς Ὑρκανίδα λίμνην» ὡς Ἀλέξανδρος ἐν Ἀσίᾳ. τὸ δὲ νεᾶνις προπερισπᾶται καὶ τὸ Ἄδανις καὶ Θήβανις θηλυκὸν τὸν τόνον Αἰολίδος ἔσχεν. ἐπίσταμαι δὲ ὅτι καὶ ἀρσενικόν ἐστιν. οὕτως δὲ ἄνεμος καλεῖται ἀπὸ Θήβης πόλεως πνέων τῆς Ἠετίωνος τοῦ πατρὸς Ἀνδρομάχης. ὁμοίως καὶ Βούρχανις νῆσος ἐν τῇ Κελτικῇ, ὡς Στράβων προπαροξύνεται. τὸ δὲ Ὕπανις ποταμὸς καὶ πόλις τοῦ Πόντου καὶ Μαιώτιδος λίμνης ἐστὶν ἀρσενικόν. Ἀλέξανδρος δ´ ὁ πολυίστωρ φησὶν ὅτι ὁ Ὕπανις διχῇ σχιζόμενος τὸ μὲν ἓν μέρος εἰς τὴν Μαιῶτιν λίμνην βάλλει, τὸ δ´ ἕτερον εἰς τὸν Πόντον. Ἡρόδοτος δ´ ἐν τετάρτῳ (c. 77. 79) καὶ κρήνην τινὰ πικρὰν εἰς αὐτὸν ἐγχεῖσθαι καὶ ἄποτον ποιεῖν τὸν ποταμόν. Τὰ εἰς 'ενις' καὶ 'ονις' ὑπὲρ δύο συλλαβὰς ὀξύνεται, εὐμενίς, εὐγενίς, Λυκαονίς, Ἀμαζονίς, Ἁθμονίς, Αὐσονίς ἡ ὕστερον Ἰταλία, Ἀντιγονίς φυλὴ τῆς Ἀττικῆς ἀπ´ Ἀντιγόνου, Ἰαονίς, Βιστονίς, ἐκτέταται δὲ καὶ λέγεται Βιστωνίς διὰ τοῦ 'ω' ποιητικῶς. Ἑρμιονίς, Λαιστρυγονίς, Μακεδονίς, Στρυμονίς, Φαρκηδονίς, Χαλκηδονίς. Στράβων δωδεκάτῃ «καλεῖται δὲ τὰ ἀριστερὰ τοῦ Πόντου Θρᾳκικά, τὰ δ´ ἐν δεξιᾷ Χαλκηδονίς». Μῃονίς· οὕτως ἐκαλεῖτο ἡ Κύπρος. Χαονίς.
Likewise Ῥηνίς—Ῥήνη, a small island near Delos—and Κρηνίδες, a city of Macedonia which Philip renamed Φίλιπποι, and Κρανίδες, a settlement on the Pontus, are also accented on the acute; so too in Parthenius’ Ἀνθίππη. But Θυνίς, an ethnic name, is accented on the acute like Βιθυνίς.
Feminines in -νις with a diphthong in the penult are accented on the acute: μαινίς, δαυνίς, ἐπιγουνίς, θεραπαινίς, λεαινίς. Κιδαινίς: thus was Ἐλαία, an Aeolic city of Asia, named. Μελιγουνίς, one of the islands of Aeolus, also called Λιπάρα; Callimachus in the Hymn to Artemis (v. 48).
However, εὖνις is accented on the grave, and likewise βοῦνις and χλοῦνις, and Κύραυνις, an island according to the Gyzantes in Libya, as Herodotus in the fourth book (c. 195).
Feminines in -ανις of more than two syllables are accented on the acute: Ὠκεανίς, Τιτανίς, στεφανίς; there is also a city of the Mariandynians. Hecataeus in the Ἀσία. Ἀνθανίς: thus was Troezen, a city of the Peloponnese, called. ῥαφανίς. Καρβανίς, Καρμανίς, Ἀτιντανίς, Αἰνιανίς, Ἀκαρνανίς, Ἀλβανίς, a lake, Δυμανίς: «στέλλεο νῦν ἔτι τῆλε Δυμανίδος ἠπείροιο». Βρεττανίδες, islands in the Ocean; and others likewise, with π, Πρετανίδες, islands, as Ptolemy. Ἰστριανίς. Καμπανίς. Ὑρκανίς, whence «εἰς Ὑρκανίδα λίμνην», as Alexander in the Ἀσία.
But νεᾶνις is circumflexed on the antepenult, and so is Ἄδανις; and Θήβανις, feminine, had the Aeolic accent. I know, however, that it is also masculine. Thus too a wind is so called, blowing from Thebes, the city of Eetion, the father of Andromache. Likewise Βούρχανις, an island in Celtica, is accented on the antepenult, as Strabo.
But Ὕπανις, a river and a city of the Pontus and of the Maeotic lake, is masculine. Alexander Polyhistor says that the Ὕπανις, splitting in two, casts one part into the Maeotic lake and the other into the Pontus. Herodotus in the fourth book (c. 77. 79) says that a certain bitter spring also flows into it and makes the river undrinkable.
Words in -ενις and -ονις of more than two syllables are accented on the acute: εὐμενίς, εὐγενίς, Λυκαονίς, Ἀμαζονίς, Ἁθμονίς, Αὐσονίς (which later was Italy), Ἀντιγονίς, a tribe of Attica from Antigonus, Ἰαονίς, Βιστονίς; it is also lengthened and said poetically as Βιστωνίς with ω. Ἑρμιονίς, Λαιστρυγονίς, Μακεδονίς, Στρυμονίς, Φαρκηδονίς, Χαλκηδονίς. Strabo in the twelfth book: «καλεῖται δὲ τὰ ἀριστερὰ τοῦ Πόντου Θρᾳκικά, τὰ δ᾽ ἐν δεξιᾷ Χαλκηδονίς». Μῃονίς: thus was Cyprus called. Χαονίς.